امسال نیز همچون سالهای گذشته در ترکیه با خانواده تیفوری مواجه شدم که کماکان با وجود پذیرفته شدن از طرف کمیساریای عالی‌ پناهندگان سازمان ملل در ترکیه با مشکلات شدید زندگی‌ در آن کشور دست و پنجه نرم می کنند.

من و دختر خردسالم یازده سال پیش در شهر مرزی آغری با آنها زندگی‌ می کردیم. توجه خوانندگان نشریه شهروند را به گفتگویم با سحر دختر ۱۸ ساله آنها جلب می‌کنم به این امید که بتوانیم به وسیله اسپانسوری پنج نفره این خانواده را به کشور کانادا انتقال دهیم.

سحر جان در بدو ورود به ترکیه چند ساله بودی؟ و چرا به ترکیه مهاجرت کردید؟

روز جمعه 11 ماه جون عبدالحامد حامد پناهجوی از عراقی و ازفعالین جنبش حق پناهندگی در شمال سوئد از طرف پلیس شهر لولئو احضار شده و به قصد دیپورت همانجا بازداشت می شود.

بمحض درز این خبر غفور عباس نژاد سخنگوی جنبش حق پناهندگی و دبیر بیمرز در شمال سوئد با پلیس لولئو تماس گرفته و عملکرد آنها را مورد انتقاد قرار می دهد و یاد آور می شود که اقدام مخفیانه و بدون اطلاع آنان غیر قانونی است . پلیس در ابتدا اظهار بی اطلاعی کرده ولی ساعت 11 شب قصد خود را مبنی بر دپورت حمید به اطلاع عباس نژاد می رسانند. صبح روز شنبه 12 ماه جون چند پلیس حامد را برای جمع کردن وسایل شخصی به محل زندگیش برده و سپس به قصد دیپورت به اداره پلیس برمی گردانند. فعالین جنبش پناهندگی و سازمان بیمرزبا اطلاع از این موضوع در مقابل اداره پلیس لولئوگرد آمده و اعتراض خود را به این اقدام پلیس اعلام می کنند. نهایتا دو نفر به نمایندگی با پلیس وارد مذاکره شده  که 20 دقیقه به طول انجامید. پلیس قبول می کند که تلفن ایشان را که از روز قبل از ایشان گرفته شده بود به او بر گردانند. همزمان با یک وکیل تماس گرفته می شود و ایشان پرونده حامد را بعهده گرفته و ماجرای دیپورت را با پلیس پی می گیرد. پیکت اعتراضی برای جلوگیری از اجرای دیپورت تا ساعت 8 شب ادامه داشت. در این مدت روزنامه SND در محل حاضر شده و با یکی از نمایندگان اعتراض در رابطه با مسئله دیپورت مصاحبه مفصلی داشت. بدین ترتیب دیپورت حمید که قرار بود ساعت 5 بعد از ظهر روز شنبه 12 ماه جون صورت گیرد متوقف شد. 
سازمان سراسری پناهندگان ایرانی – بیمرز- شمال سوئد 14 ماه جون

از صبح امروز سه شنبه ۶/۱/۲۰۱۰ لیلا سلطان پناه وهمسرش اقبال بی نیاز به همراه دختر ۷ ساله شان دریا بی نیاز در مقابل دفتر کمیساریای عالی پناهندگان شهر وان -ترکیه دست به اعتصاب غذای خشک زدند .

این خانواده ایرانی در سال ۲۰۰۵ به علت فعالیتهای سیاسی اجتماعی لیلا  در امور زنان و ارتباط با حزب دمکرات کردستان ایران مورد تعقیب نیروهای امنیتی ایران قرار گرفته و پس از فرار از ایران خود را به دفتر دفتر کمیساریای عالی پناهندگان شهر وان -ترکیه معرفی کرده اند .

اقبال بی نیاز در گفتگو با سایت اشتراک میگوید : بعد از ۶ ماه از معرفی به یو- ان با جواب استیناف (ردی اول) مواجه شدیم ۲۲ ماه بعد از ردی اول پرونده مان در سازمان ملل بسته اعلام شد. بعد از بسته شدن پرونده به علت ترس از خطر دیپورت مجبور شدم لیلا و دخترم دریا را از راه قاچاق بفرستم تا بلکه به مکان امنی برسند اما متاسفانه در سوریه دستگیر شدند و مدت یک ماه با تحمل سخترین شرایط در زندان سوریه به سر بردند . در سوریه با دخالت کمیساریای پناهندگان و سازمانها و نهادهای دفاع از حقوق پناهندگان در آن کشور از دیپورت انها به ایران جلوگیری شد.

این تازه‌ گوشه‌ای از جنایت ارتش ترکیه‌ است
قتل ۴۰ پناهجو در مرز ایران و دفن آنها در گور دسته جمعه توسط ارتش ترکیه

پس از ده ها سال قتل و شکنجهٔ پناهجویان توسط ارتش ترکیه سر انجام با اعتراف یکی‌ از ماموران امنیتی ترکیه حد اقل یک مورد از جنایات ارتش ترکیه افشا شد که در آن ماموران ترکیه‌ حدود ۴۰ نفر از پناهجویانی که از مرز ایران وارد خاک ترکیه می‌شدند را به قتل رسانده و در یک گور دسته جمعه دفن کرده اند. این مامور امنیتی هویت قربانیان این فاجعه‌ را از کشورهای ایران، افغانستان و پاکستان نام برده‌ است.
این گزارش که با تیتر "چهل پناهنده را کشتیم و چال کردیم" در روزنامه صباح ترکیه به آدرس

http://www.sabah.com.tr/Gundem/2010/05/11/eski_uzman_gizli_tanik_oldu_40_multeciyi_oldurup_gomduk

در تاریخ 11 مه‌ به چاپ رسیده است.