دوستان عزيز، مسئولين و فعالين بيمرز در هر کجاى جهان که هستيد!

روزهاى يکشنبه و دو شنبه ١٤ و ١٥ مه در سفرى به بروکسل به منظور حضور در تحصن پناهجويان ايرانى در اين شهر، متوجه مسائل اسفبارى شدم که اقدامات جدى را از طرف ما ميطلبد.

هزاران انسان با مشکلات جدى غير قابل وصف در اين کشور زنگى مشقت بارى را به سر ميبرند.

در سفرم به آنجا و حضور در تحصن متوجه شدم که گردانندگان اين تحصن بجز دوستان انگشت شمارى، نه تنها مخالفتى با جمهورى اسلامى ندارند، بلکه مانع از سياسى کردن فضا و ضديت با جمهورى اسلامى هستند. فضاى لمپنى و غير سياسى را حاکم کرده اند که به اکثريت خاموش پناهجويان مربوط نيست.

ما از اين تحصن بيرون آمديم زيرا اختلاف عميق تر از آن بود که قابل اصلاح باشد و تحصن آلترناتيو را در کليساى ديگر سازمان داديم و جمعيت قابل ملاحظه اى را به سمت خود جلب کرديم.

واحد بلژيک ما چشم اميد به فعاليتهاى بين المللى ما دوخته است. من به پناهجويان و فعالين بيمرز در بلژيک تعهد داده ام که تلاش براى جلب حمايت و تحت فشار قرار دادن دولت بلژيک را در سطح وسيعى در دستور کار واحدهاى بيمرز بگذاريم.

موفقيت ما در بلژيک و کسب حق پناهندگى براى اين پناهجويان، يکى از جان سخت ترين دولتهاى اروپايى را در زمينه حقوق پناهندگى به عقب رانده ايم و شرايط را براى پيروزى در ساير نقاط هموارتر خواهيم کرد.

دوستان عزيز! ميدانم با مشکلات زيادى روبرو هستيد، ميدانم به بهانه هاى متعدد در اعتراضات خيابانى و غير شرکت ميکنيد، بيائيد در يک ماه آينده اولويتى را براى دفاع از پناهجويان ايرانى و غيره ايرانى در دستور کار خود بگذاريم و به هر شيوه ممکن اين جنبش را تقويت کنيم.

از پيکت تا ملاقات، از فاکس کردن نامه هاى اعتراضى تا تلفن کردن، همه و همه ميتوانند اقدامات موثرى باشند و روزنه اميد را به روى کودکان معصوم و هزاران انسان شايسته زندگى بهتر، بگشايد.

دستتان را در دست پناهجويان بلژيک بگذاريد تا در افتخار پيروزى شان سهيم شويم، تا شادى را به دلهايشان راه دهيم.

به اين اميد

سعيد آرمان  

١٨ مه ٢٠٠٦