عوامل زن ستیزی و بی حرمتی در ایران

عوامل زن ستیزی و بی حرمتی در ایران 

ازآنجاکه جمهوری اسلامی یک حزب واپسگرایه سیاسی ودشمن هرگونه آزادیست، بانهایت بی وجدانی وبی رحمی نیمی از جامعه پویاو سرزنده ایران را نادیده گرفته است. تجاوز به آزادی درجمهوری اسلامی، امری نهادینه است، بطورمثال : یکی از اصلی ترین اصول زناشویی درجمهوری اسلامی، تمکین است. تمکین یعنی اجازه شرعیه تجاوز. بیایید به معنی واژه هایه زیر کمی بیشتربی اندیشیم   ۱) حضانت ۲)حق انتخاب پوشش۳) دیه ۳) ارث ۴) قضاوت ۵) اجازه سفر ۶) اجازه جراحی ۷) رئیس جمهور شدن ۸) آوازخواندن۱۰)حضور در استادیوم ورزشی و….. تمامی موارد فوق هر کدام خود به تنهایی نقض آزادی است ومتاسفانه حداقل نیمی از جامعه ۸۰ میلیونی ایران(زنان) از این همه بعیض رنج می برند. جمهوری اسلامی قانون اساسی خود را بر پایه هایه ظلم وستم بر زنان بنا کرده ودر واقع ابتدایی ترین حقوق شهروندی را لگدمال می کند و زمینه را جهت تبعیض وخشنونت فراهم می سازد. بواسطه قوانین زن ستیزانه جمهوری اسلامی، تعداد بی شماری از زنان ودختران گرامی کشورمان در نهایت بی احترامی در زندانها وبازداشتگاه ها به سر می برند. بسیاری از زنان و دختران ایران توسط مزدوران گشت ارشاد ونیروهای به اصطلاح انتظامی پس از تجاوز وشکنجه در قرار گاه هایه گشت ارشاد، در سرنوشت نامعلومی به سر می برند. متاسفانه در مورد تجاوز هایه گروهی وقتل زنانی چون ترانه موسوی، زهرا کاظمی، الناز بابا زاده و دکتر زهرا بنی یعقوب، صدایه اعتراضی مصممی از سوی مردم ایران شنیده نشده است و اما بسیاری از جیره بگیران جمهوری اسلامی که بر فضای رسانه ای دولتی در ایران تسلط دارند، نظرات مفتضحانه خود را با این استدلال که  ((بدپوششی تجاوز دختران به آرامش روانی مردان است)) توجیه می کنند، در صورتی که :بیشتر دانشمندان و پژوهشگران زن در دنیا بی حجاب هستند. ارزش انسانی یک فرد به شخصیت و خدماتی است که به مردم خود وجهانیان عرضه می کند، نه به شکل لباسی که می پوشد. زنان خودشان مالک بدن خود هستند ونه مذاهب و نه فرهنگ پوسیده مردسالارانه. به نظر من وظیفه اخلاقی و انسانی هر ایرانیه روشنفکریست که با تمام نیرو وقدرت خود، این ظلم و ستم بی کران را به گوش مردم جهان برساند واز آنان کمک ویاری طلب کند.                                                                                     محمودرضا خزائی ۲۰۱۹/۰۶/۰۱

سایت سازمان بیمرز هیچ گونه مسئولیتی در قبال مطلب چاپ شده ندارد و مسولیت مطلب چاپ شده در سایت بر عهده نویسنده میباشد.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail